Aandelenmarkten: AI en opportuniteiten voorbij de oppervlakte

Erwin Deseyn, Chief Investment Officer : Voor het rondetafelgesprek van vandaag word ik vergezeld door drie aandelenbeheerders: Michael Geeroms, Tom Van Ginneken en Christophe Pirson.
Het is een interessant moment om even stil te staan bij onze aandelenbeleggingen, zeker gezien het conflict in Iran en de voor veel beleggers uitzonderlijke veerkracht van de aandelenmarkten. Tot dusver lijkt het jaar vrij vlot te verlopen, maar er gebeurt natuurlijk ontzettend veel. Niets is dus echt wat het lijkt.
Wat is jullie dit jaar het meest opgevallen, los van de duidelijke volatiliteit die we op de markten hebben gezien?

Tom Van Ginneken, Fund Manager : Inderdaad, hoewel het aan de oppervlakte relatief rustig lijkt, met aandelenmarkten die opnieuw all‑time highs bereiken, zien we onderhuids soms zeer forse bewegingen.
Een van de zaken die ons bijzonder is opgevallen, is de underperformance van wat de markt beschouwt als de “AI‑verliezers”.

De markt vreest dat artificiële intelligentie op termijn de bedrijfsmodellen van sommige ondernemingen fundamenteel zal verstoren. Dat is zeer duidelijk zichtbaar in de softwaresector: Noord-Amerikaanse software‑indices stonden op een bepaald moment bijna 30% lager sinds het begin van het jaar.

Maar dit fenomeen beperkt zich niet tot software alleen. We zien het ook in andere delen van de markt, bijvoorbeeld binnen bepaalde segmenten van de financiële dienstverlening.

Laat ons heel duidelijk zijn: wij zijn ervan overtuigd dat AI in de toekomst een diepgaande impact zal hebben, en dat de capaciteiten van deze modellen de afgelopen tijd aanzienlijk zijn verbeterd. Denk bijvoorbeeld aan Claude Code, Cowork of OpenClaw. En wij geloven ook dat deze capaciteiten verder zullen blijven evolueren.

Waar wij het echter niet mee eens zijn, is de manier waarop dit door de markt is vertaald in een zeer harde en eerder willekeurige verkoopgolf, waarbij onvoldoende onderscheid werd gemaakt tussen de ondernemingen die écht kwetsbaar zijn en die dat minder zijn.

Erwin Deseyn : Wanneer ik het woord willekeurig hoor, denk ik automatisch ook aan potentiële opportuniteiten, zeker voor actieve beheerders zoals wij, die zulke momenten ook als kansen zien. Kan u dat wat verder toelichten ?

Tom Van Ginneken : Absoluut. En dat is precies de reden waarom wij intensief hebben gewerkt om te achterhalen voor welke bedrijven de markt het disruptierisico mogelijk overschat – of met andere woorden: welke ondernemingen beschikken over concurrentiële voordelen (MOATs) die duurzamer zijn dan wat de markt vandaag verwacht, zelfs in een AI‑wereld.

Dat kan door verschillende factoren worden verklaard:

• bedrijven waarvan de oplossingen diep verankerd zijn in de dagelijkse workflow van hun klanten;
• ondernemingen die optreden als recordsysteem voor hun klanten;
• bedrijven waarvan de oplossingen gebaseerd zijn op moeilijk te repliceren, propriëtaire data;
• of ondernemingen die profiteren van netwerkeffecten.

Dit is dan ook een belangrijk focusgebied voor ons, zeker wanneer deze bedrijven tegen aantrekkelijke waarderingen worden verhandeld, mits men door de volatiliteit op korte termijn kan heen kijken.

Erwin Deseyn : Uiteraard is er de focus op mogelijke disruptie en zogenaamde AI‑verliezers. Maar even evident is dat er ook AI‑winnaars zijn en dat daar mogelijk eveneens opportuniteiten liggen.

Michael Geeroms, Senior Fund manager : Exact, Erwin. Wanneer we vandaag over AI‑winnaars spreken, hebben we het in de praktijk vooral over bedrijven die actief zijn in AI‑infrastructuur.

Het overkoepelende idee is dat AI op lange termijn veel bedrijven efficiënter zal maken en hun winstgevendheid zal verhogen – of het nu gaat om banken, verzekeraars of gezondheidszorgbedrijven. Maar dat is niet wat we vandaag al zien.

Vandaag bevinden we ons nog in een fase waarin massaal wordt geïnvesteerd in de onderliggende infrastructuur die nodig is om deze AI‑modellen te laten draaien – in essentie: datacenters.

Het bouwen van een datacenter is allesbehalve eenvoudig. Er zijn grote gebouwen nodig, gevuld met verschillende soorten chips, met koelingssystemen en netwerkoplossingen. Rond dat alles bestaat een volledig ecosysteem van bedrijven.

Tot dusver zijn het voornamelijk deze bedrijven die hebben geprofiteerd van deze uitbouw.
Belangrijk om te benadrukken: AI‑infrastructuur is geen statische lijst van winnaars en verliezers, maar een echte investeringscyclus.

In een eerste fase zagen we een tekort aan GPU’s, waardoor prijzen explodeerden. Nadien ontstond een tekort aan geheugenchips. Meer recent zien we een tekort aan CPU’s, die nog steeds cruciaal zijn voor datacenters.
Verschillende bedrijven profiteren dus op verschillende momenten binnen deze cyclus, afhankelijk van hun rol in de waardeketen.

Erwin Deseyn : Zeer interessant. En wanneer jij het hebt over cycli, denkt men automatisch aan waarderingen, die ook evolueren. Waar zie jij vandaag de opportuniteiten?

Michael Geeroms : Dat is natuurlijk dé kernvraag voor elke belegger. Op globaal niveau is het vrij duidelijk dat de wereldwijde uitbouw van AI‑infrastructuur nog volop bezig is, en waarschijnlijk nog één, twee of zelfs drie jaar zal aanhouden.

Een belangrijke indicator zijn de CapEx‑projecties van de grote hyperscalers, voornamelijk Amerikaanse bedrijven, waarvan de geplande investeringen blijven stijgen tot honderden miljarden dollars.
Maar zij zijn niet de enige spelers: ook private ondernemingen investeren, – en overheden spelen een steeds grotere rol, met eigen, publiek gefinancierde datacenters.

Als men ervan uitgaat dat deze structurele trend zich doorzet, komt men opnieuw bij dezelfde vraag: welke bedrijven of subsectoren profiteren hier vandaag van? Wij zien duidelijk verschillende opportuniteiten langsheen de hele keten, en regelmatig komen er zelfs nieuwe niches bij.

Zo heeft de afgelopen maanden bijvoorbeeld fotonica aan belang gewonnen – een technologie die datatransmissie via licht mogelijk maakt en cruciaal blijkt om datacenters efficiënter te maken.
Voor actieve, unconstrained beleggers zoals wij geldt: er zijn altijd opportuniteiten te vinden.

Erwin Deseyn : Dank je, Michael. Misschien genoeg over AI, want soms lijkt het alsof er niets anders meer bestaat op de markten. Er zijn natuurlijk nog veel andere interessante thema’s, waaronder de spanningen in de private markten, met name private equity en private credit.
Wij beleggen uitsluitend in beursgenoteerde aandelen en obligaties, maar hebben indirecte blootstelling via bedrijven die private activa beheren. Ook daar zien we soms zeer willekeurige koersbewegingen, terwijl die bedrijven onderling sterk verschillen.
Christophe, kan jij toelichten wat daar momenteel speelt en waar eventuele opportuniteiten liggen?

Christophe Pirson, Senior Fund Manager: Zeker, Erwin. Private equity en private credit vormen vandaag een belangrijk onderdeel van de beleggingswereld. Sinds de financiële crisis van 2008 is deze markt sterk gegroeid, en zo’n snelle groei kan ook kwetsbaarheden met zich meebrengen.

Ik zie drie belangrijke factoren die de huidige stress verklaren :

• Ten eerste is er een overmatige concentratie in de softwaresector, waar een groot deel van de private leningen naartoe is gegaan. Ondanks de sterke fundamenten – terugkerende inkomsten, hoge marges, hoge switching kosten – kan de opkomst van AI sommige businessmodellen onder druk zetten. Dit weegt vandaag op deze leningen.
• Ten tweede is er een liquiditeitsprobleem als gevolg van de toenemende participatie van retailbeleggers in private markten. Deze beleggingen zijn per definitie illiquide, maar in stressperiodes kunnen vroegtijdige uitstappen ontstaan, wat tot mismatches leidt.
• Ten derde is er de zogenaamde refinancieringsmuur: veel leningen werden verstrekt in een omgeving van lage rente en moeten tussen nu en 2028 worden herfinancierd tegen aanzienlijk hogere tarieven, wat de financiële gezondheid kan aantasten.

Tegelijkertijd zijn er ook positieve elementen: private asset managers staan minder onder druk wat betreft beheervergoedingen; velen beschikken over pensioen‑ en verzekeringsactiviteiten als stabiele financieringsbron; en met name in de VS mogen pensioenplannen steeds meer in private markten investeren.
Het is dus een combinatie van structurele langetermijnvoordelen en kortetermijnuitdagingen die de huidige situatie verklaart.

Erwin Deseyn : Tom, Christophe, Michael, hartelijk dank voor deze bijzonder inzichten.
Ik neem twee belangrijke conclusies mee uit dit rondetafelgesprek.
Ten eerste: de diepgang en kennis van onze beleggingen, wat essentieel is voor een actieve beheerder die bewuste keuzes wil maken in plaats van benchmarks te volgen.
Ten tweede: de volatiliteit en willekeurige sell‑offs die we zagen – in software, private equity en private debt – creëren opportuniteiten, zeker voor actieve beleggers met een sterk waarderingskader.
Nogmaals dank voor jullie toelichting.